De supersubrol van Lukaku kan België’s geheime wapen zijn

De impact van Romelu Lukaku was direct voelbaar in de openingswedstrijd van België op het WK 2026 tegen Egypte, toen de spits als invaller binnenkwam en slechts 22 seconden later zijn aanwezigheid een Egyptische verdediger dwong tot een eigen doelpunt, waardoor de Rode Duivels een waardevol punt binnenhaalden. Lukaku kwam bij Napoli aan na een seizoen vol blessures en fysieke tegenslagen, wat zijn speeltijd beperkte en hem belette zijn wedstrijdritme terug te vinden. Het gebrek aan consistente minuten liet vragen rijzen over zijn paraatheid voor het WK. Voor de groepswedstrijd tegen Nieuw-Zeeland gaf bondscoach Rudi Garcia openlijk toe dat de spits niet klaar was om een volledige 90 minuten vol te houden. De beoordeling van Garcia suggereerde een tactische verschuiving naar het gebruik van Lukaku als impactinvaller. In de eerdere groepswedstrijd tegen Iran werd Lukaku al snel in de basisopstelling gezet nadat een blessure van Charles De Ketelaere een haastige keuze afdwong. De spits vond echter geen keer, wat de uitdagingen van een volledige inzet benadrukte.

Voor België is Vanaken naast De Bruyne de enige weg vooruit

Tegen Nieuw-Zeeland vond een perfecte voorzet van Nicolas Raskin Lukaku, die na minder dan een minuut op het veld scoorde. Het doelpunt betekende zijn zesde WK-treffer en bezegelde zijn status als enige topscorer van België in WK-toernooien. Kevin De Bruyne merkte later op: “C’est en partie ma faute s’il jouait peu!”, wat aangeeft dat Lukaku’s beperkte speeltijd ook de middenvelder zelf ten goede kwam. De opmerking van De Bruyne onderstreepte de bredere impact van Lukaku’s rol op de bank op de dynamiek van het team. Charles De Ketelaere toonde zijn vermogen om de hoge druk en fysiek veeleisende taken voor 60-70 minuten vol te houden tegen Nieuw-Zeeland, waardoor verdedigers constant onder druk stonden. Zijn inzet stond in schril contrast met Lukaku’s frisse impact toen hij later in de wedstrijd werd ingezet. Garcia zou daarom kunnen overwegen om een supersub-strategie toe te passen, waarbij hij gebruikmaakt van Lukaku’s bewezen effectiviteit in korte uitbarstingen in plaats van een volledige wedstrijdbelasting. Een dergelijke aanpak zou België een zeldzame tactische troef kunnen geven, aangezien weinig nationale ploegen een spits van zijn kaliber op de bank hebben.