De kleuren van Marokko gaan boven die van Oranje

De studiolichten van WK Avond wierpen lange schaduwen over de lateavonduitzending toen Ibrahim Afellay tussen voormalige teamgenoten zat, zijn stem rustig maar onmiskenbaar. De vraag was direct: aan welke kant staat hij in de achtste finale van het WK tussen Nederland en Marokko?

Afellay aarzelde geen moment. “In dit geval, voor deze wedstrijd, gaat mijn hart uit naar Marokko,” zei hij. De woorden bleven in de lucht hangen, beantwoord met een knikje van voormalig coach Ron Jans, die de vraag had gesteld.

Jans ging verder door te vragen of Afellay het echt meende. De oud-speler van PSV en FC Barcelona leunde naar voren. “Mijn wortels liggen in Marokko, mijn ouders komen daarvandaan en mijn familie woont daar,” legde hij uit. “Welke motivatie heb ik nog meer nodig?”

Hij erkende zijn Nederlandse afkomst – “Ik ben hier opgegroeid en daar ben ik dankbaar voor” – maar voegde er een duidelijke herinnering aan toe over zijn weg naar 32 Oranje-shirts. “Het is niet omdat ik een aardige vent ben dat ik geselecteerd werd,” zei hij. “Ik heb mijn plek verdiend.”

Afellay benadrukte dat zijn loyaliteit emotioneel was, niet tactisch. “Na de wedstrijd zal ik blij zijn voor wie er ook wint,” zei hij. “Jij bent hier opgegroeid, maar mijn wortels liggen ook daar. Als je vraagt waar mijn hart of voorkeur ligt, zeg ik: Marokko.”

Jans reageerde met open bewondering. “Ik had het vreemd gevonden als je voor Nederland had gekozen,” zei hij. “Uiteindelijk kijk je naar waar je vandaan komt. In dat opzicht ben je een prachtige vertegenwoordiger.”

Afellay bedankte Jans voor diens begrip. “Ik ben blij dat te horen,” zei hij. “Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die dit anders interpreteren. Maar gelukkig ben jij een mensenmens.”

De uitwisseling werd uitgezonden uren voor de aftrap in de achtste finale in Qatar, en voegde een persoonlijke laag toe aan een sportieve confrontatie tussen twee landen waar Afellay op verschillende manieren thuis is geweest.